Skip to content

Wildernis

waarschuwing-massasterfte-herten-oostvaardersplassen

Bron: nu.nl

Vandaag las ik een artikel in NRC Weekend over de Oostvaardersplassen getiteld Wat te doen met de grote grazers?. Zondag met Lubach mengde zich vorige zomer in de terugkerende discussie over het gebied. Waarom komen we hier steeds niet uit? Omdat het belangrijkste punt van onenigheid, zoals zo vaak, de definitie is van datgene waar men het over heeft, in dit geval natuur.

De eenvoudigste en dus beste definitie van natuur is: alles. Voor wie moeite heeft dit te bevatten, heb ik het volgende gedachte-experiment verzonnen. Stel je de aarde voor in de tijd dat er nog geen mensen bestonden. Je zult het met me eens zijn dat toen alles natuur was. Stel je nu voor dat de toevallige evolutie van een uitzonderlijk intelligente primaat in Afrika helemaal niets aan dit feit verandert. Nu begrijp je waarom alles nog steeds natuur is.

Als iedereen deze glasheldere definitie van natuur aan zou hangen, zou de discussie over de Oostvaardersplassen gewoon kunnen gaan over hoe we willen dat de Oostvaardersplassen eruitzien. Nu gaat de discussie over de vraag in hoeverre de Oostvaardersplassen een natuurgebied zijn, wat leidt tot vermoeiende uitspraken als: ‘Er staat een hek omheen, dus het is geen natuurgebied,’ en: ‘Het is wel een natuurgebied, want Staatsbosheer bepaalt enkel de randvoorwaarden.’ De deelnemers aan de discussie hanteren verschillende definities van natuur, die allemaal gebaseerd zijn op de betrekkelijke afwezigheid van menselijke invloed. Te veel menselijke invloed is funest voor de natuur, daarover zijn ze het eens. Maar wat is nou te veel?

Zelfs wanneer ik de querulanten tegemoetkom en natuur definieer als: dat wat niet door mensen gemaakt is, kan ik de natuur onmogelijk voor me zien als iets wat zich heel makkelijk om zeep laat helpen. Er hoeft maar een paar maanden geen gemeentewagen over de stoep te rijden en ‘dat wat niet door mensen gemaakt is’ komt al tussen de tegels omhoog! Om dat soort natuur een kans te geven, is geen uitgebalanceerd beleid nodig. Even niet opletten is voldoende.

Dit doet me denken aan die mop over de boer en de priester die samen over het land wandelen. Eerst lopen ze langs het hoge graan, dat prachtig wuift in de wind. De boer zegt: ‘Dat wordt een goede oogst,’ en de priester antwoordt: ‘Met hulp van God natuurlijk.’ Dan lopen ze langs het weiland, waar de koeien tevreden staan te grazen. De boer zegt: ‘Er zijn er zeventien drachtig,’ en de priester antwoordt: ‘Met hulp van God natuurlijk.’ Tenslotte lopen ze langs een modderpoel met paardenbloemen en brandnetels eromheen. De priester zegt: ‘Wat is dit nou voor een smerige bende?’ en de boer antwoordt: ‘Hier heb ik het God alleen op laten lossen.’

Het is duidelijk: met natuur bedoelt men in dit geval niet álles wat niet door mensen gemaakt is; men bedoelt uitsluitend datgene wat niet door mensen gemaakt is en toch mooi. Lelijke natuur, zoals een modderpoel, ontstaat in een mum van tijd. Mooie natuur, zoals een oerwoud, doet er eeuwen over om uit zichzelf te ontstaan. Voor mooie natuur in korte tijd is menselijke bemoeienis noodzakelijk, wat maakt dat het resultaat geen natuur is volgens de gangbare definitie. Eigenlijk was dit in de Oostvaardersplassen van meet af aan het geval, omdat het gebied door de Dienst Zuiderzeewerken is ingepolderd. Als het aan de natuur van de afgelopen veertig jaar had gelegen waren de Oostvaardersplassen nog steeds het Oostvaardersdiep geweest. Kortom, wie mooie natuur uit zichzelf wil laten ontstaan, moet er allereerst rekening mee houden dat hij het hoogtepunt zelf niet meer zal meemaken.

Het tweede feit waar de natuurliefhebber vrede mee moet krijgen is dat de manier waarop mooie natuur ontstaat en zichzelf in stand houdt vaak helemaal niet mooi is. Voedseltekort, bijvoorbeeld, is één van de motoren van natuurlijke selectie. Overal in de natuur, zelfs in het oerwoud, heerst voedseltekort. Zo ook in de Oostvaardersplassen, waar de winter jaarlijks voor een flink deel van de grote grazers, die hier enkele decennia geleden zijn uitgezet, de dood betekent. Van uitsterven is overigens geen sprake, want per saldo groeien de kuddes nog steeds.

Sommige critici vinden de wintersterfte onnatuurlijk, omdat die het gevolg zou zijn van de omheining van het in hun ogen overbevolkte gebied, die verhindert dat de dieren wegtrekken op zoek naar voedsel. De commissie Gabor, in 2010 speciaal aangesteld om de situatie in het gebied te beoordelen, stelde dat de relatief kale Oostvaardersplassen zo snel mogelijk verbonden moesten worden met omringende, meer bosrijke gebieden, zodat de grote grazers daar beschutting konden vinden in de wintermaanden.

Maar het probleem is niet dat het gebied begrensd is. Elk natuurgebied is begrensd, als het niet door een hek is, dan door een rivier, een zee, een bergketen of — uiteindelijk — de dampkring. Het probleem is ook niet dat er te veel dieren zijn. Milieukundige Tom Bade zei het goed in het programma Vroege Vogels: Er zijn nooit te veel dieren, want overtollige dieren gaan vanzelf dood. En dat de Oostvaardersplassen niet bosrijk zijn, komt door de grazers. Ze zijn nota bene geïntroduceerd om het gebied open te houden. Bij grote, galopperende kuddes hóórt een kaalgevreten landschap zonder beschutting en alle ellende die dat met zich meebrengt.

Honderden uitgehongerde paarden, herten en runderen zijn niet de Hof van Eden die langsfietsende levensgenieters graag willen zien, maar de bewering dat de genadeloze winters in de Oostvaardersplassen onnatuurlijk zijn, berust op een reusachtige misvatting. We zien juist de natuur aan het werk! De natuur doet niet aan bijstandsmerries. Hier gelden altijd op=op en vol=vol.

Het probleem dat men eigenlijk signaleert, maar weigert te erkennen, is de vermoedelijke reden waarom onze soort ooit is begonnen zichzelf van de natuur te onderscheiden, namelijk dat de natuur niet humaan is. Veel mensen die zeggen liefde te voelen voor de natuur als geheel, voelen alleen liefde voor sommige dieren. Dat is heel begrijpelijk. Dieren geven af en toe nog wat liefde terug, maar de natuur als geheel is harteloos. Als je hongerige paarden een verschrikking vindt, ben je geen natuurliefhebber maar een paardenliefhebber. Probeer eens een manege of een kinderboerderij en laat de natuur voor wat ze is.

We kunnen nu afspreken dat de Oostvaardersplassen, door onze aanzienlijke rol in hun totstandkoming, geen echte natuur zijn, maar dat langzaam steeds meer zullen worden, als we maar van het gebied afblijven. We kunnen ook afspreken dat de Oostvaardersplassen wel echte natuur zijn, maar dat we echte natuur zo dicht in de buurt niet gezellig vinden. Of we kunnen accepteren dat alles natuur is, zelfs de producten van homo sapiens sapiens. Immers, een beverdam en een kerncentrale zijn beide dierlijke bouwsels. Als de eerste natuurlijk is, moet de tweede dat ook zijn.

Multimediaal spektakel

Het blinde wantrouwen van Jan Roos en GeenStijl; trap er niet in mensen.

Bronnen: VideoColumn – Jan Roos trapt er niet in; VNL-lijsttrekker Jan Roos: ‘Wij zijn een partij met kloten’; GeenPeilTV: Brexit tourdag 3; Nigel Farage: I admire Vladimir Putin; Gas fitter insists Jo Cox ‘killer’ DID shout ‘Britain first’ as he shot the MP; Thomas Mair met Britain-First-spandoek; Thomas Mair brengt de hitlergroet; Jo Cox murder suspect tells court his name is ‘death to traitors, freedom for Britain’; Ramadan: Moslim schiet 50 homo’s dood in Florida; Het Hufter Manifest; Pim Fortuyn en Marcel van Dam in Het lagerhuis op 15 februari 1997; Pim Fortuyn bij Jensen op 22 maart 2002; Jan Roos I Interviewserie Stemmen of Slikken; Jan Roos met matrozenpet; EUSSR op GeenStijl; De Speld; Live. Haagse populisten bakkeleien over #Brexit; NPO Politiek; De Europese Unie is haar eigen grootste vijand; Kandidatenlijst: 5 redenen om geen D66 te stemmen; Tweet van Marck Burema op 4 november 2014; Stoornis; VideoColumn – Jan Roos gaat dagje naar De Efteling; Jo Cox met vlag op bootje; Jo Cox voert campagne; VideoColumn – Jan Roos over de druiloren van DENK; GSTV. Jan Roos krijgt van DENK een klacht aan z’n broek; GeenPeilTV. Tweede Kamer feliciteert Jan Roos; Orlando Nightclub Shooting: Mass Casualties After Gunman Opens Fire in Gay Club; GeenPeilTV. UK VOTES FOR #BREXIT; Nigel Farage wants second referendum if Remain campaign scrapes narrow win; Nederlander is tegen Nexit, maar weet weinig van EU; Fight Club (Fox 2000 Pictures, 1999); Donald Trump VICTORY SPEECH | Full Speech as President Elect of the United States.

Help!

De snijtafel is een tijdje gefaciliteerd door de VPRO en de Correspondent, maar gaat nu zelfstandig verder als project van Stichting Cultuurbord. Om rendabel te worden, organiseren we premières (waarvan de eerste, op 24 september in de Venue, een groot succes was). Op deze premières vertonen we de nieuwste aflevering van De snijtafel, voordat deze op YouTube verschijnt. Na vertoon van de aflevering, is er een nagesprek/debat tussen de makers van de video en gastsprekers met (wellicht meer) kennis van het onderwerp van de aflevering. Ook kan het publiek zich in dit gesprek mengen en vragen stellen. Deze premières leveren wel geld op, maar niet genoeg om in het levensonderhoud van De snijtafel te voorzien. Cultuurbord probeert ook fondsen te werven voor het project, maar het liefst zouden we draaien op de kijkers.

Op dit moment genereert het programma zelf geen inkomsten. Dit is op termijn een bedreiging voor het (regelmatig) verschijnen van De snijtafel. Daarom hopen we dat kijkers bereid zijn een maandelijkse bijdrage te leveren om De snijtafel overeind te houden. Dit hoeft niet veel te zijn. Als elke YouTube-abonnee maandelijks 20 cent doneert, zijn we uit de brand. In plaats van maandelijks doneren, mag een eenmalige donatie natuurlijk ook. Alle giften zijn welkom. Donaties zijn fiscaal aftrekbaar, omdat het gaat om een maatschappelijk, cultureel project en er geen sprake is van een tegenprestatie. Stichting Cultuurbord ziet erop toe dat verkregen gelden doelmatig en rechtmatig worden besteed. Wij bedanken u bij voorbaat en hopen u snel te kunnen verblijden met een nieuwe video. Wie weet kunnen we u persoonlijk bedanken bij de volgende première. Stort op onderstaand rekeningnummer en steun De snijtafel:

NL72 TRIO 0391 1669 56

t.n.v. Stichting Cultuurbord o.v.v. Snijtafel

Heeft u vragen over uw donatie? U kunt ons bereiken via info@desnijtafel.nl, onze website of een berichtje achterlaten op onze Facebookpagina of ons aanvliegen op Twitter. We geven u graag meer informatie.

Unieke achtergrondinformatie

Trek je Gouden Toga aan en kom belangen verstrengelen bij advocatenkantoor Pels Rijcken!

Bronnen: Foto van het Pels Rijcken-kantoor; werkenbijpelsrijcken.nl ; Publieke en private sector; Nieuwe ‘Jonge Meesters’-campagne persifleert de Nachtwacht; Pels Rijcken wint Gouden Toga; Het aanreiken van een brief in een voorhuis (Pieter de Hooch, 1670); Werken voor de landsadvocaat; Het Joodse bruidje (Rembrandt van Rijn, 1665-1669); Meewerken aan de actualiteit; Persoonlijke ontwikkeling; The Devil’s Advocate (Warner Bros., 1997); Foto van Kluwer Collegebundel; De staalmeesters (Rembrandt van Rijn, 1662); Masterclass; Foto van Pels Rijcken-medewerkers met de Gouden Toga; mr. Z 2015, de masterclass van Pels Rijcken; The Departed (Warner Bros., 2006); Artikel 25 uit het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering; Advocaten mogen reclame maken.

We gaan offline!

Schoolkrant

Dit sterke stukje satire van Jan Veldman (voorgelezen bij De Vorlesebühne op 20 en 21 mei j.l.) verdient een publicatie.

Vroeger hadden we een schoolkrant. Die bestond al jaren, werd geredigeerd door mensen die het konden. De schoolkrant was goed, een beetje saai wel, en onbenaderbaar voor ons, jongerejaars. Toen we ook in de redactie wilden vonden ze dat we eerst nog maar een paar jaartjes moesten groeien. Beetje ervaring opdoen met schrijven en vergaderen. Daar hadden we geen zin in, dus we bedachten iets anders. We schreven een stel vieze gedichtjes, verhaaltjes met beledigende inhoud en cartoons die niet door de beugel konden. Onze bijdragen werden geweigerd. De volgende dag hadden we een eigen krant gemaakt, waarin we de schoolkrant beschuldigden van censuur, kneuterigheid en het niet respecteren van de vrijheid van meningsuiting. En we plaatsten de bijdragen die door de schoolkrant waren geweigerd. Onze krant werd meteen gretig gelezen. De schoolkrant zag dat met lede ogen aan en reageerde door een beroep te doen op goede smaak of zo, waardoor die zich meteen te kijk zette als elitair, ver verwijderd het gewone volk en van de realiteit. Ze probeerden nog een nieuwe editie uit te brengen. Wij kwamen terug met snoeiharde, vaak onterechte commentaren op hun artikelen. Censuur, lievelingetjes van de schooldirectie, en saai, saai, saai, was onze teneur. Ieder klein foutje van hen werd breed uitgemeten. De ondergang van een instituut is minstens zo leuk als het kijken naar een brand dus het was niet verwonderlijk dat onze krant beter werd gelezen dan de officiële schoolkrant. Na een aantal edities en onze keiharde tegenedities gooide de schookrantredactie de handdoek in de ring en gaf ons enkele bladzijden ruimte ‘voor satire en diversen’. Maar dat wilden we niet meer. We wilden de hele krant. Na een emotionele vergadering (waarbij wij eerlijk gezegd meestal moesten lachen) stapte de redactie van de schoolkrant huilend en woedend op. Ons doel was bereikt. Voortaan mochten wij alle kolommen van de schoolkrant vullen. We hebben één editie uitgebracht, daarna begon de verveling al toe te slaan en hadden we er geen zin meer in. De schoolkrant hield op te bestaan, maar we hebben wel gelachen. Laatst sprak ik met een paar vlotte jongens en we vroegen ons af of we niet hetzelfde met de politiek konden doen.  Controversen fabriceren, gecombineerd met voortdurend aanvallen op ‘de gevestigde orde’, en alle, zelfs de meest bescheiden kritiek tegen ons opvatten als beledigingen, om zo massa en momentum te creëren om een aantal mensen eens flink op hun donder te geven. De vlotte jongens vonden het een goed idee, zeiden ze, maar ze waren daar al mee bezig.