Skip to content

Ik neem aan…

Michiel en Kasper vroegen zich eerder af: is er een Nederlands lied waarin de vrouw tot minder wordt gereduceerd dan in De waarheid van Marco Borsato? Aan Kronenburg Park hebben ze een goede kandidaat.
Muziek: Frank Boeijen Groep – Kronenburg Park (1985).

3 commentaren

  1. Theo van de Watering schreef:

    Ik vind de snijtafel erg leuk, alleen hier wordt de plank wel mis geslagen. Muziek is niet alleen tekst. De melodramatische klank van dit liedje vertolkt een trieste betrokkenheid.

    Voor mijn gevoel kent hij deze vrouw van vroeger, als meisje uit de buurt of als meisje uit de wijk. Alle fragmenten van dit lied duiden op inleving en medeleven. De dichterlijke vrijheid wordt hier dat dan ook goed toegepast en is een verrijking.

    zondag 12 mei 2013, om 13:11 | Permalink
  2. Danny schreef:

    “Bij het park” is logisch want daar worden daar stapten de tippelaars in de auto.

    “Zonder ogen zonder herinnering” slaat op de auto’s die haar beschijnen. Hij herinnert zich haar blijkbaar wel.

    “Ga die wereld uit. Eén seconde en rij dan door die wereld uit.” Zou hij hier niet bedoelen dat ze bij hem in moet stappen, vandaar ook de “ons” in de volgende regel.

    Verder is het natuurlijk een flut nummer… Jullie slechtste snijtafel tot nu toe.

    dinsdag 14 mei 2013, om 15:55 | Permalink
  3. Joost Hölscher schreef:

    Ik meen me te herinneren dat dit lied over de bezoeker van een homo cruiseplek gaat, een getrouwde man. Wordt inderdaad uit de tekst niet duidelijk, maar verklaart wel wat verwarrende toespelingen.

    maandag 19 mei 2014, om 12:16 | Permalink