In Utrecht is een studentenkamer vrij
Met ongehinderd uitzicht op de maatschappij
Beton en steen staan gestapeld op een rij
Rubber en metaal komen brullend voorbij
De mens regeert al dat dode materiaal
Hij is niet dood maar leeft ook niet helemaal
Hij is niet harig en ook niet kaal
In de maatschappij staat de mens centraal
De maatschappij gaat ‘s morgens vroeg [...]
Ook gearchiveerd onder
|
|
Een familie van misplaatsten en mismaakten
Vond vannacht een leegstaand hart en kraakte het
Ze doopten het om tot bloedoffergrot
Ze maakten het hart van binnenuit kapot
Jij had er kunnen wonen
Als je gisteren was gekomen
Ook gearchiveerd onder
|
|
(Vertaling van Elliott Smith’s Rose Parade.)
Ze vroegen me: kom je ook mee naar de stoet
Marcheren als Duracell-konijnen
Met een ruiteroptocht die ons olijk begroet
Gooiend met snoep verpakt als florijnen
Naar de passant die altijd de andere kant op moet?
Zeg waarom ga je niet mee naar de Rozenstoet?
Struikelde over een wurgbandhondje
Het volk stond te roepen en duwen en [...]
Ook gearchiveerd onder
|
|
Vóórdat iets wat nog niet is, iets wordt wat is geweest
Bestaat het voor een korte poos als ding of plant of beest
Die essentiële overgang van noppes naar geen bal
Is waar we over praten als we zeggen: ons heelal
Wij zitten in de taille van de zandloper van God
De druk is hoog, de ruimte klein en iedereen [...]
Ook gearchiveerd onder
|
|
(Op de wijs van That’s entertainment, uit de musical The Band Wagon)
Alles wat in ‘t echt gebeurt
Kan worden nageaapt
Met decors, acteurs
Met kostuums en schmink
Tot het nergens
Nergens meer op slaat…
Een grap is een val van de trap
En een dans de hervonden balans
Een verhaal met een fijne moraal
Da’s entertainment!
Het licht op een prachtig gezicht
Het geluid van een [...]
Ook gearchiveerd onder
|
|
geef me één advies dat ik niet dadelijk vergeet
alleen de klanken resten van mijn lessen levenslust
de letters zijn verlamd, ze geven zonder wrijving mee
de termen drijven als ruwe olie voor de kust
dromend, zoetig drama gistend in mijn dood gewicht
tot halfacht draag ik de wreedheid als een doornenkroon
maar het dagelijks licht, dat tot praatjes verplicht
het ziet [...]
Ook gearchiveerd onder
|
|
